ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΙΡΑΝΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΣΥΛΟ
Aρκετοί από εμάς θα έχουμε προσέξει, καθώς περνάμε από τα Προπύλαια στην Πανεπιστημίου, ένα πράσινο αντίσκηνο και δίπλα του ένα πανό. Αυτές τις μέρες, δυο βήματα απ' τη σχολή μας, κάποιοι άνθρωποι δίνουν έναν αγώνα διεκδικώντας τα αυτονόητα. Πρόκειται για 5 Ιρανούς πρόσφυγες που από τις 19 Οκτωβρίου βρίσκονται σε απεργία πείνας ζητώντας από τις ελληνικές αρχές να τους παράσχουν πολιτικό άσυλο καθώς στη χώρα προέλευσής τους θεωρούνται «αντιφρονούντες» απέναντι στο δικτατορικό καθεστώς. Πιο συγκεκριμένα, η ομάδα των Ιρανών πολιτικών προσφύγων που ζητούν άσυλο αριθμεί 15 άτομα, αλλά οι 5 από αυτούς κάνουν απεργία πείνας στην Πανεπιστημίου και οι υπόλοιποι τους συμπαραστέκονται. Όλοι τους γνωρίζονται λίγο-πολύ μεταξύ τους και ο καθένας έχει να διηγηθεί και μια διαφορετική ιστορία για το πώς ήρθε στην Ελλάδα. Όλες οι ιστορίες όμως αποκαλύπτουν το δράμα ενός ανθρώπου που παντού θεωρείται ξένος.
Η ιστορία τους συνοψίζεται ως εξής: οι 15 Ιρανοί πρόσφυγες ήρθαν στην Ελλάδα πριν από δύο χρόνια αιτούντες πολιτικό άσυλο. Επρόκειτο για μέλη της αντιστασιακής οργάνωσης P.M.O.I. που αγωνιζόταν ενάντια στο θεοκρατικό ολοκληρωτικό καθεστώς του Χομεϊνί στο Ιράν. Κατέφυγαν στο Ιράκ, όπου η οργάνωση διέθετε στρατόπεδα εκπαίδευσης, γρήγορα όμως διαφώνησαν με τον αυταρχικό και θρησκευτικό χαρακτήρα του P.M.O.I. Το 2002 η αντιστασιακή οργάνωση έκλεισε μυστική συμφωνία με τις αμερικανικές κατοχικές δυνάμεις στο Ιράκ, να «προστατεύσουν» τα μέλη της οργάνωσης σε μία μυστική φυλακή 50 χιλιόμετρα έξω από τη Βαγδάτη. Εκεί όλοι τους αντιμετώπισαν μια κόλαση. Πέρα από τις άθλιες συνθήκες κράτησης, οι φυλακισμένοι είχαν μεταβληθεί σε πειραματόζωα για νέα φάρμακα που εισάγονταν στον αμερικανικό στρατό, με αποτέλεσμα πολλά προβλήματα ψυχικής και σωματικής υγείας. Μετά την αποκάλυψη του κολαστηρίου αυτού στα διεθνή μέσα ενημέρωσης, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ ζήτησε και πήρε δορυφορική συνέντευξη από τους Ιρανούς και τους αναγνώρισε ως πολιτικούς πρόσφυγες το Μάιο του 2006. Το Δεκέμβρη του 2007, μετά από επίμονες εκκλήσεις, απελευθερώθηκαν και ακολούθησε μία πολύμηνη ταλαιπωρία, κατά την οποία οι πρόσφυγες πηγαινοέρχονταν από το Ιράκ στην Τουρκία προσπαθώντας να ταξιδέψουν στην Ευρώπη. Τελικά, μετά από πολλές περιπέτειες κάποιοι κατάφεραν να έρθουν στην Ελλάδα ενώ ορισμένοι έχασαν τη ζωή τους. Αρκεί να σημειωθεί ότι δύο από αυτούς που σήμερα ζητούν άσυλο πέρασαν κολυμπώντας από τη Σμύρνη στην Κω! Όλη αυτή την περίοδο στην Ελλάδα έμειναν στους δρόμους, σε πάρκα καθώς και στο γνωστό πλέον παλιό Εφετείο περιμένοντας την ελληνική κυβέρνηση να τους παραχωρήσει το ήδη κατοχυρωμένο από τον ΟΗΕ πολιτικό άσυλο που δικαιούνται. Εδώ και 15 μήνες εκκρεμεί η αίτηση ασύλου και οι πρόσφυγες υπενθυμίζουν ότι πίσω στο Ιράν τους περιμένει η φυλάκιση ή η εκτέλεση.
Στο σημείο αυτό όμως, οι άνθρωποι που πέρασαν τα μύρια όσα έχουν να αντιμετωπίσουν ακόμα την κρατική αναλγησία και γραφειοκρατία της χώρας μας, που σημειώνει το μικρότερο ποσοστό παροχής πολιτικού ασύλου πανευρωπαϊκά! Αλλά αυτό έχει την εξήγησή του. Εξαιτίας της συνθήκης του Δουβλίνου, οι μετανάστες που περνούν παράνομα τα σύνορα μιας χώρας της Ε.Ε. απαγορεύεται να ταξιδέψουν σε άλλη χώρα. Σε ποια τέτοια χώρα οι μετανάστες παραβιάζουν μαζικά τα σύνορά της διεκδικώντας μια καλύτερη ζωή; Σωστά μαντέψατε ...στην Ελλάδα! Έτσι η Ελλάδα λόγω συνθήκης Δουβλίνου «κρατά» τους μετανάστες «μακριά» από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και σπανίως δίνει πολιτικό άσυλο ώστε οι μετανάστες να αντιμετωπίζουν συνεχώς τον κίνδυνο απέλασης. Από την άλλη, οι «πολιτισμένες» χώρες της κεντροδυτικής Ευρώπης παρέχουν πολύ πιο εύκολα πολιτικό άσυλο σε σχέση με την Ελλάδα, αλλά «εκ του ασφαλούς» γιατί δέχονται λιγότερους μετανάστες! Κάπως έτσι η Ευρώπη φυλάει τα σύνορά της από τα εκρηκτικά μεταναστευτικά κύματα που οι πολιτικές του ίδιου του Δυτικού κόσμου δημιουργούν!
Ως Αριστερή Ενότητα δηλώνουμε την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή μας στους Ιρανούς πρόσφυγες που κάνουν απεργία πείνας, ελπίζοντας η νέα «σοσιαλιστική» κυβέρνηση να ξυπνήσει από το λήθαργό της και να δώσει στους πρόσφυγες αυτά που ζητούν, καθώς η υγεία τους μέρα με τη μέρα χειροτερεύει.
Ζητάμε:
-την άμεση παροχή πολιτικού ασύλου στους 15 Ιρανούς και σε κάθε άλλο πρόσφυγα,
-την έκδοση ταξιδιωτικών εγγράφων για τους πρόσφυγες
-την ένταξη των προσφύγων σε προγράμματα εκμάθησης της εγχώριας γλώσσας όπως γίνεται στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες
-την κατάργηση της συνθήκης του Δουβλίνου
Όλες/όλοι στη συγκέντρωση αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες την Τρίτη 24/11 στα Προπύλαια, ώρα 5μ.μ.
Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος ...
